************************

Najciekawiej zapowiadał się mecz Nevady z Iona transmitowany w stacji ESPN2 i śmiało można napissać, ze sprostał oczekiwaniom. Po bardzo dobrym początku Wolf Pack w drugiej odsłonie popełniali coraz więcej strat i ostatecznie ulegli Gaels 84:90. Świetnie zaprezentował się za to Olek Czyż, który zdobywając 28 punktów (9/15 za 2, 0/1 za 3, 10/13 za 1) ustanowił swój nowy rekord kariery, a dodatkowo miał też 7 zbiórek, 2 przechwyty i asystę.

************************

Równie interesująco zapowiadał się pojedynek Texas-Arlington z Weber State, który można było zobaczyć w internetowej telewizji ESPN3. Zespół Wildcats prowadzony przez Damiana Lillarda (drugi strzelec ligi) – 17 punktów, 7 zbiórek, 7 asyst pokonał minimalnie Mavericks 72:70. Karol Gruszecki rozegrał tylko 3 minuty zbierając jedną piłkę w obronie.

************************

Wyraźnie swój mecz z Morgan State przegrał zespół Liberty 69:81. Spotkanie ustawiła pierwsza połowa wysoko przegrana przez Flames 26:44. Tomasz Gielo na boisku spędził 10 minut notując 2 punkty (1/2 za 2) oraz 1 zbiórkę.

************************

Ekipa Eastern Michigan uległa Green Bay 49:54, a Kamil Jantoń cały mecz przesiedział na ławce rezerwowych.

************************

Najwięcej emocji było w spotkaniu Idaho State z Pacific. Do rozstrzygnięcia potrzebne były dodatkowe 5 minuty, a o zwycięstw Tigers zadecydował rzut za trzy równo z końcową syreną.

Trener Bengals w całym meczu skorzystał tylko z 6 graczy i w rezultacie Jakub Kuśmieruk cały mecz spędził na ławce rezerwowych.

Nevada wciąż w dobrej formie. 11 lutego pokonała San Jose State 76:70, a trzy dni później Cal State Bakersfield 61:47. W obu spotkaniach najlepszym punktującym w zespole był Olek Czyż, który w pierwszym meczu uzbierał 27 punktów (10/18 za 2, 7/8 za 3) i 10 zbiórek, a w drugim 16 punktów (5/9 za 2, 0/2 za 3, 6/7 za 1) i 3 zbiórki.

***************************

Równie dobrze radzi sobie ekipa Texas-Arlington, która 11 lutego pokonała Texas State 73:53, a 15 Stephen F. Austin 51:47. Karol Gruszecki w spotkaniu z Bobcats na boisku pojawił się na 11 minut pudłując cztery razy zza linii 6.32 oraz dodając po 1 zbiórce i asyście. W meczu numer dwa rozegrał 10 minut trafiając jeden rzut z dystansu.

***************************

Dwa zwycięstwa zanotowała także drużyna Liberty. 11 lutego Flames pokonali Presbyterian 77:64, a trzy dni później Virginia Military 78:69. Tomasz Gielo w obu meczach wyszedł w pierwszej piątce zdobywając odpowiednio 2 punkty (1/2 za 2, 0/2 za 3), 3 zbiórki, asystę i przechwyt w 22 minuty oraz 1 asystę w 11 minut gry.

***************************

Zwycięstwo i porażkę odniosła ekipa Eastern Michigan. 11 lutego udało im się pokonać Ohio 68:55, by następnie ulec Central Michigan 52:55. Kamil Jantoń w pierwszym pojedynku na boisko wszedł na 10 minut notując 2 zbiórki i przechwyt. W drugim zagrał tylko minute nie zapisując się w rubrykach statystycznych.

***************************

11 lutego swój mecz wygrała drużyna Idaho State pokonując najsłabszy zespół w konferencji Northern Arizona 79:73. Jakub Kuśmieruk w 11 minut gry zdobył 2 punkty (0/2 za 2, 2/2 za 1), 7 zbiórek i 1 asystę.

Spotkanie już od pierwszych minut było bardzo zacięte i mimo początkowego prowadzenia CSU 12:6 gracze Flames bez problemów odrobili straty. Dzięki skutecznej grze Antwana Burrusa Liberty zaliczyło w tym fragmencie serię 15-3 i prowadzili już w meczu 21:15. W kolejnych minutach celnymi trafieniami odpowiedzieli rywale, a wynik ponownie był bliski remisu, by w końcu po 20 minutach gry drużyna Charleston Southern wygrywała 34:32.

Druga połowa miała podobny przebieg do pierwszej i na zmianę raz jeden, raz drugi zespół wychodził na prowadzenie. 8 minut przed końcem, dzięki 6 punktom z rzędu Davida Minaya Liberty wypracowało sobie 9 punktową przewagę i wydawało się, że spokojnie dowiozą zwycięstwo do końca. Niestety za sprawą błędów i niecelnych rzutów Flames, gracze Buccaneers zanotowali serię 14-2 wychodząc na 1 punktowe prowadzenie 30 sekund przed końcem meczu. W odpowiedzi swojego rzutu z półdystansu nie trafił John Caleb Sanders i zawodnicy Liberty byli zmuszeni  faulować. Kelvin Martin trafił tylko jeden rzut, a zespół Tomka Gielo wznawiając zza linii końcowej miał 1.9 sekundy na rozgarnie ostatniej akcji. Piłkę wybijał Minaya, długim podanie skierował ją w ręce Antwan Burrusa, który po jednym koźle trafił za trzy równo z końcową syreną.

Co ciekawe była to jedyna próba z dystansu Burrusa w tym sezonie (druga w karierze) i jak się okazało od razu na wagę zwycięstwa. Bohater Liberty w sumie uzbierał 13 punktów i 3 zbiórki, a więcej od niego zdobyli David Minaya (20 punktów i 4 zbiórki) oraz Jesse Sanders (19 punktów, 9 asyst, 5 zbiórek). Tomek Gielo na boisku spędził 20 minut notując 5 punktów (1/1 za 2, 1/2 za 3), 3 zbiórki, 1 asystę oraz 1 blok.

W przeciwnej drużynie 17 punktów, 10 zbiórek, 3 asysty i 3 bloki miał Kelvin Martin, a kolejnych 17 punktów dorzucił Sheldon Strickland.

Drużyna Liberty 11 lutego zmierzy się na wyjeździe z zespołem Presbyterian i jeśli myśli o grze w turnieju konferencji musi to spotkanie wygrać.

******************************

Zawodnicy Wolf Pack tak jak obiecywali po porażce z Idaho tym razem zagrali znacznie agresywniej i w rezultacie wygrali na trudnym terenie Hawaii 88:79.

Spotkanie świetnie rozpoczął strzelec Malik Story, który zdobył 10 z 12 pierwszych punktów drużyny i to głównie dzięki jemu Nevada wyszła na pierwsze prowadzenie w meczu. W następnym fragmencie 6 oczek dorzucił Dario Hunt i przewaga urosła do 7 punktów. Niestety w kolejnych minutach to Warriors ruszyli do ataku i za sprawą Vandera Joaquima oraz Jostona Thomasa, którzy zdobyli ostatnie 16 punktów w tej połowie dla swojego zespołu, po 20 minutach gry Hawaii prowadziło 39:36.

W drugiej odsłonie wciąż dobrze spisywali się Story i Hunt, a wkrótce dołączyli do nich Olek Czyż i Deonte Burton. Pozwoliło to nie tylko na szybkie odrobienie strat, ale również wypracowanie sobie kilku punktowej przewagi. Na 5 minut przed końcem gdy prowadzenie Wolf Pack wynosiło tylko 4 punkty celnym rzutem z półdystansu popisał się Czyż, a w kolejnych akcjach po trójce dołożyli Burton i Story. Przewaga urosła do 14 punktów i po takim ciosie Warriors nie zdołali się już podnieść. Ostatecznie dzięki skutecznie wykonywanym rzutom wolnym zespół Nevada spokojnie dowiózł zwycięstwo do końca.

20 punktów miał Deonte Burton, a 19 oczek dorzucił Malik Story. Świetnie walczący na tablicach Dario Hunt do 15 punktów dodał 17 zbiórek, a Jerry Evans popisał się 13 oczkami i 7 zbiórkami. Równie dobrze wypadł Olek Czyż, który oprócz 15 punktów (7/12 za 2, 0/1 za 3, 1/4 za 1) miał też 9 zbiórek i 5 asyst.

W Hawaii 18 punktów rzucił Joston Thomas, a Hauns Brereton dodał kolejnych 17. Rozgrywający polskiego pochodzenia Jeremiah Ostrowski oprócz 15 oczek rozdał 8 asyst, a center Vander Joaquim uzbierał 14 punktów i 9 zbiórek.

Wolf Pack wygrali spotkanie dzięki wspomnianej wcześniej agresywnej grze i wygranej walce na tablicach stosunkiem 44:25. Szczególnie dobrze radzili sobie na atakowanym koszu, gdzie zebrali aż 19 piłek, z czego 9 sam Dario Hunt. Dodatkowo aż 39 razy pojawiali się na linii rzutów wolnych, ale wykorzystali tylko 23 próby (dla porównania Hawaii miało 16/19).

W najbliższym meczu już 11 lutego Nevada spotka się z San Jose State i będzie miała okazje na przedłużenie rozpoczętej wczoraj nowej serii zwycięstw.

******************************

Zespół Idaho State przegrał drugie spotkanie z rzędu ulegając Portland State. Po raz drugi w tym sezonie gracze Vikings okazali się lepsi od Bengals, już po pierwszej połowie prowadząc 29:20, a w drugiej części gry tylko powiększyli przewagę ostatecznie wygrywając 67:54.

Dla zwycięzców 18 punktów rzucił Charles Odum, a 15 punktów i 16 zbiórek uzbierał Chehales Tapscott. W Bengals 18 oczek i 5 zbiórek miał Melvin Morgan, a 11 punktów 10 zbiórek dodał Abner Moreira. Jakub Kuśmieruk całe spotkanie przesiedział na ławce rezerwowych.

W kolejnym meczu 11 lutego Idaho State zmierzy się z najgorszym zespołem konferencji Big Sky – Northern Arizona.

Spotkanie minimalnie lepiej zaczęła ekipa UTA, która po 4 minutach prowadziła już 8:2. Rywale szybko jednak odrobili straty, a my przez kolejny fragment mogliśmy obserwować grę punkt za punkt. Gracze Texas-Arlington przebudzili się dopiero w 14 minucie mecze, a rzutem z dystansu sygnał do ataku dał Karol Gruszecki. Później swoje punkty dołożyli także pozostali zawodnicy i na przerwę schodzili prowadząc 37:28. I gdy na otwarcie drugiej odsłony gracze Sam Houston State szybko zniwelowali straty dał o sobie znać świetnie grający tego dnia Bo Ingram. Dwie trójki w dwóch kolejnych akcjach pozwoliły Mavericks ponownie odskoczyć na bezpieczną przewagę, którą jak się okazało nie oddali aż do końca meczu.

Zwykle będący w cieniu LaMarcusa Reeda, Bo Ingram tym razem okazał się najlepszym graczem meczu zdobywając 21 punktów i trafiając 5 na 7 rzutów za trzy. Lider UTA natomiast dodał od siebie 18 oczek, 4 asysty i 2 przechwyty, a Cameron Catlett miał 12 zbiórek, 4 zbiórki, 4 asysty i 4 przechwyty.

Drużyna Texas-Arlington wygrała spotkanie, mimo że to przeciwnicy zdominowali walkę na tablicach i pozwoliła na aż 18 zbiórek w ataku. Na szczęście  skuteczność  ich nie zawiodła  i dzięki 50% z gry mogli cieszyć się z kolejnego zwycięstwa.

Karol Gruszecki na boisku spędził w sumie 14 minut notując 3 punkty (0/1 za 2, 1/2 za 3, 0/1 za 1), 2 zbiórki i 1 asystę. W Bearkats z 24 punktami i 13 zbiórkami wyróżnił się Marcus James, a 17 oczek i 4 zbiórki dołożył Konner Tucker.

Ogólny bilans Texas-Arlington to 18 zwycięstw i 5 porażek, a już wkrótce 11 lutego Mavericks zmierzą się z jedną ze słabszych drużyn w konferencji – Texas State.

*********************************

Swój mecz po bardzo wyrównanym pojedynku z Kent State przegrała drużyna Eastern Michigan i była to ich trzecia porażka z rzędu.

Mimo że to zawodnicy Eagles lepiej rozpoczęli spotkanie i w pewnym momencie prowadzili już 9 punktami, to dobra gra rywali pozwoliła im na szybkie zniwelowanie strat, a po 20 minutach gry Golden Flashes przegrywali już tylko jednym oczkiem. W drugiej odsłonie wynik wciąż oscylował w granicach remisu, a jeszcze 30 sekund przed końcem na dwupunktowym prowadzeniu była drużyna Eastern Michigan. W kolejnej akcji celnym trafieniem z dystansu popisał się jednak Randal Holt i to Kent State prowadziło już 59:58. Ostatecznie źle rozegna końcówka oraz skuteczne wykonywane rzuty wolne przez Chrisa Evansa przypieczętowały zwycięstwo Golden Flashes  62:58.

W Eagles 18 punktów, 7 asyst i 5 zbiórek miał Darrell Lampley, a 12 oczek i 4 zbiórki dodał Antonio Green. U zwycięzców 17 punktów i 6 zbiórek uzbierał Justin Greene. a 11 oczek i 4 asysty dołożył Carlton Guyton.

Kamil Jantoń całe spotkanie przesiedział na ławce rezerwowych.

Zespół Eastern Michigan 11 lutego zmierzy się na swoim parkiecie z wymagającą ekipą Ohio.

W pogoni za marzeniami i lepszym życiem wyjechał wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Za oceanem napotkał wiele problemów, które udało mu się przezwyciężyć. Na talencie urodzonego w Gdyni Aleksandra Czyża Amerykanie poznali się szybko, umieszczając go w setce najzdolniejszych zawodników z rocznika 1990. Otrzymał wiele ofert z czołowych uczelni, ale wybrał rozwój pod okiem żywej legendy Mike’a Krzyżewskiego w Duke. Po ponad roku opuścił Blue Devils na rzecz Nevady, bo chce zapisać się w historii Wolf Pack. Być może wkrótce dołączy do naszego jedynaka w NBA Marcina Gortata. Taki ma przynajmniej cel.

W Trójmieście był wyróżniającym się młodym zawodnikiem (otrzymał tytuł MVP Pomorskiego Związku Koszykówki), ale w amerykańskich realiach był jednym z wielu rojących o grze w najlepszej lidze świata. Gdy przyjechał, okazało się nawet, że na tle rówieśników ma ogromne braki, zwłaszcza w zakresie orientacji na parkiecie.

Dodatkowo Polak nie od razu zaadaptował się w nowym środowisku, barierę stanowił przede wszystkim język.

- Miałem wiele trudności w porozumiewaniu się z nauczycielami czy innymi uczniami. Pamiętam bardzo dobrze mój pierwszy dzień w szkole, gdy poszedłem do mojej klasy. Inni próbowali ze mną porozmawiać, ale nie miałem pojęcia, co mówią i głupio się czułem z tego powodu. Już w trakcie zajęć nauczyciel tłumaczył krok po kroku, co mamy zrobić na komputerze. Większości nie zrozumiałem, więc nie byłem w stanie wykonać zadania. Po kilku minutach lekcji opuściłem klasę i czekałem do dzwonka na siostrę. Opowiedziałem jej wszystko i stwierdziłem, że nie wiem, jak sobie poradzę. Tak właściwie wyglądał mój cały pierwszy rok pobytu w Stanach – wspomina niespełna 22-letni zawodnik.

Czyż doznał też kontuzji, wskutek czego nie załapał się na starcie do drużyny. Uraz jednak szybko wyleczył i w kolejnym sezonie dołączył do zespołu.

- Chciałem być jednym z najlepszych, w efekcie ciężko pracowałem. Nie wiedziałem, jaki posiadam potencjał, dopóki nie zaczęły się mną interesować drużyny z NCAA – powiedział mierzący 200 cm gracz, który w 2007 roku znalazł się na liście 100 najbardziej utalentowanych koszykarzy w swoim roczniku w Stanach Zjednoczonych. Wtedy pochodzący z Gdyni zawodnik w Reno High School osiągał średnią na poziomie 18,7 pkt i 8,3 zbiórki.

To był już spory sukces, chociaż najlepsze dopiero nadeszło. Po pokazowym występie w stanowej drużynie gwiazd Las Vegas Prospects (zagrał w nim po raz drugi z rzędu) otrzymał oferty z wielu czołowych uczelni, w tym z elitarnego programu Duke, który wyszkolił już wielu wybitnych koszykarzy.
To w dużej mierze zasługa żywej legendy koszykówki akademickiej Mike’a Krzyżewskiego (ma polskie korzenie), zarazem szkoleniowca reprezentacji USA, słynącego z niekonwencjonalnego podejścia i do zawodników, i do treningów.

- Chciałem odnieść sukces i być jak najlepszy. A przecież, z kim przystajesz, takim się stajesz! – tłumaczy wybór Blue Devils Czyż, który został wówczas przemianowany z silnego na niskiego skrzydłowego.
Ale Polak nie zagrzał długo miejsca w Duke. Opuścił drużynę na drugim roku studiów, bo po obiecującym początku grał coraz mniej minut.

- Mike Krzyżewski bardzo dużo uwagi poświęca każdemu zawodnikowi. I tak było również w moim przypadku. Pomimo że nie dostawałem wielu szans podczas mojego pobytu w Duke, to od niego nauczyłem się wiele – mówi koszykarz.

Nasz zawodnik zdecydował się na grę w Nevadzie, gdzie był już rozpoznawalny. Zmiana uczelni oznaczała jednak przyznanie statusu „red shirt”, co wykluczało go z gry na rok.

- Kiedy przechodziłem do Nevady, miałem poczucie, że posiadam wystarczającą wiedzę, by odnieść sukces na innej uczelni. A dlaczego wybrałem akurat ten zespół? Nevada przez ostatnie dziesięć lat miała bardzo dużo utalentowanych zawodników, odnosiła sukces w swoim programie. Odpowiadał mi kaliber graczy, jakich Nevada rekrutowała, a następnie jak ich rozwijała.

Olek Czyż jest aktualnie trzecim strzelcem Wolf Pack (średnio notuje 11,4 pkt oraz 6,1 zbiórki). Jego drużyna w konferencji Western Athletic zdecydowanie prowadzi, wygrała dotąd szesnaście z dziewiętnastu meczów.

- Teraz mam dwa cele. Chciałbym wygrać naszą konferencję WAC i dostać się do March Madness [Marcowe Szaleństwo - przyp. red.]. Chcę zakończyć ten sezon na najwyższej pozycji i być zapamiętanym jako jeden z najlepszych koszykarzy w historii zespołu. Ale o występach w NBA też marzę, każdy gracz powinien!
Do najlepszej ligi świata jeszcze daleka droga. Czyż wciąż ma wiele do udowodnienia, choć podobnie jak w przypadku Gortata nie brakuje mu determinacji. A to klucz do sukcesu.

Patryk Kurkowski
„Polska Dziennik Bałtycki”

Najlepszym graczem meczu był Will Cherry, który do 21 zdobytych punktów dodał 3 zbiórki i 3 przechwyty, a Art Steward i Kareem Jamar dołożyli odpowiednio 14pkt i 5zb oraz 13pkt i 8zb. W Idaho State żaden z graczy nie zdołał przekroczyć bariery 10 punktów, a po 9 oczek mieli Melvin Morgan i Kenny McGowen.

Jakub Kuśmieruk na boisku pojawił się na ostatnie 6 minut meczu, oddał dwa niecelny rzuty i miał 2 zbiórki, blok oraz faul.

9 lutego w kolejnym spotkaniu Idaho State zmierzy się z Portland State.

Kluczem do sukcesów Mavericks jest najlepsza defensywa w konferencji oraz szeroki skład. Aż 10 graczy regularnie pojawia się na boisku i dzięki temu przez cały mecz utrzymywana jest intensywność w obronie. Gracze UTA nie pozwalają rywalom na łatwe punkty, wymuszają sporo błędów i dobrze pilnują tablice. Dodatkowo świetnie radzą sobie również w ofensywie i także pod tym względem wyróżniają się na tle pozostałych rywali z konferencji. Liderem jest LaMarcus Reed III, który w każdym meczu przeciętnie zdobywa około 17 punktów, a po 11 oczek dodają Bo Ingram i Kevin Butler.

Po nie najlepszym początku sezonu Karol Gruszecki dostaje coraz więcej okazji do gry, a jego średnie w sezonie to 7.9min, 2.2pkt, 1.1zb i 0.7prz. Patrząc jednak tylko na 10 ostatnich meczów Polak notuje przeciętnie 3.3 punktów (w sumie 9/18 za trzy) oraz 1.5 zbiórek w 10 minut gry. Najlepszy mecz w sezonie rozegrał 7 stycznia przeciwko Nicholls State kiedy to na boisku spędzając 17 minut uzbierał 8 punktów (1/1 za 2, 2/3 za 3, 0/1 za 1), 2 zbiórki, 2 asysty i 4 przechwyty. Udany występ zaliczył też 24 stycznia zdobywając 6 punktów (0/1 za 2, 2/4 za 3) i 4 zbiórki w 11 minut gry w spotkaniu z Houston Baptist.

Wraz z dobrymi wynikami drużyny rozwija się także cała uczelnia. 1 lutego oficjalnie otwarta została nowa hala „College Park Center”, która może pomieścić 7 tysięcy fanów. Tego dnia zespół Mavericks, po bardzo emocjonującym meczu pokonał UTSA 67:66, a na hali zgromadziło się rekordowe 6228 widzów. Warto też dodać, że od sezonu 2012-13 uczelnia Texas-Arlington będzie należała do konferencji Western Athletic Conference.

8 lutego zespół UTA zmierzy się z drużyną Sam Houston State, którą miesiąc temu pokonali różnicą 26 oczek.

Drużyna Eastern Michigan fatalnie spisuje się w ofensywie i pod tym względem zalicz się do najgorszych ekip w kraju. Na szczęście znacznie lepiej radzą sobie w defensywie i tu znacząco wyróżniają się na tle pozostałych drużyn z konferencji Mid-American. Wymuszają sporo błędów, nie pozwalają na łatwe punkty, a odstają jedynie na tablicach pozwalając swoim rywalom na zbyt wiele zbiórek w ataku.

Tak naprawdę jedynym utalentowanym ofensywnie graczem Eagles potrafiącym samemu kreować sobie pozycje w ataku jest Darrell Lampley, który notuje przeciętnie ponad 13 punktów w każdym meczu. Średnie pozostałych gracz zespołu nie przekraczają 7 oczek i to chyba najlepiej obrazuje problem trenera Roba Murphy’ego.

Kamil Jantoń po udanym początku sezonu zmagał się z różnymi problemami zdrowotnymi. Między innymi złamał noc, czy podkręcił kostkę i w rezultacie jego rola wyraźnie zmalała. Opuścił już 4 mecze, a w ostatnich spotkaniach na parkiecie pojawia się tylko na kilkuminutowe epizody. W dół poszły także jego średnie, które obecnie wynoszą 11.7min, 1.5pkt i 2.3zb.

Eagles luty zaczęli od dwóch porażek z rzędu i biorąc pod uwagę fakt, że w najbliższych dwóch spotkaniach zmierzą się z drużynami z dywizji wschodniej bardzo prawdopodobne jest dalsze wydłużenie serii przegranych.

Zgodnie z przedsezonowymi typowaniami Bengals mieli zająć ostatnie miejsc w konferencji i tak naprawdę nikt nie wierzył, że uda im się  zakończyć sezon z 6 zwycięstwami. Tymczasem zespół Jakuba Kuśmieruka ten pułap osiągnął już na 7 spotkań przed końcem sezonu regularnego i w tej chwili zajmują wysoką trzecią pozycje w tabeli.

Ogromna zasługa w tym sukcesie (bo ten wynik można już tak rozpatrywać) coacha Deane’a Martina, który stanowisko pierwszego trenera Idaho State objął w trakcie trwania tego sezonu. Jego drużyna słabo spisywała się na początku, ale z biegiem czasu praca wykonywana przez trenera zaczęła przynosić efekty. Przede wszystkim od początku rozgrywek w konferencji znaczącej poprawie uległa ich efektywność w ataku. Są skuteczniejsi, chętniej dzielą się piłką, a przy tym popełniają coraz mniej błędów. Wciąż jednak mają problemy w defensywie, ale dzięki wymuszaniu sporej liczby strat rywali i tu widać dużą poprawę.

Niestety Polak ze względu na ciągłe problemy z barkiem opuścił już 8 z 22 meczów swojej drużyny, a od stycznia tego roku na boisku spędził tylko 29 minut. Najlepszy występ zaliczył 21 stycznia przeciwko Northern Arizona, kiedy to w 13 minut gry uzbierał 6 punktów (3/6 za 2, 0/2 za 1) i 7 zbiórek. Jego średnie z sezonu to 11.8min, 4pkt i 2.7zb.

O sile drużyny stanowi więc trójka doświadczonych obrońców. Chase Grabau, Kenny McGowen i Melvin Morgan średnio co mecz dają około 38 punktów, 8 zbiórek, 8 asyst i 4 przechwyty, jednak w ostatnich 6 meczach grają jeszcze lepiej i są odpowiedzialni za niemal 2/3 punktów drużyny.

W najbliższym czasie  6 lutego Idaho State zmierzy się na wyjeździe z drugą drużyną w konferencji Big Sky – Montana i choć wydaje się, że na zwycięstwo za dużych szans nie mają, to po pokonaniu Weber State wszystko jest możliwe.

Początek spotkania nie zapowiadał jednak takiego scenariusza, bo po kilku minutach meczu to gracze Highlanders prowadzili już 15:6. W kolejnym fragmencie Flames stopniowo odrabiali straty i w pewnym momencie zbliżyli się już na jeden punkt, ale na przerwę schodzili przegrywając 31:34.

W drugiej połowie na prowadzeniu wciąż utrzymywali się rywale, ale z minuty na minute coraz lepiej spisywał się Jesse Sanders, który 13 ze swoich 17 oczek zdobył właśnie po przerwie. Na 12 minut przed końcem po dwóch celnych osobistych Davida Minaya na pierwsze prowadzenie w meczu wyszła drużyna Liberty. Wyraźnie pobudzeni tym faktem zawodnicy Flames zdołali nawet wypracować sobie większą przewagę i po celnym trafieniu spod kosza Tomka Gielo na 3 minuty przed końcem ich przewaga wynosiła już 10 punktów. Niestety rywale zdołali jeszcze zniwelować straty i na 42 sekundy prze końcem przegrywali tylko 2 oczkami. Ostatecznie dzięki skutecznie wykonywanym rzutom wolnym z zwycięstwa mogli cieszyć się gospodarze.

Jesse Sanders uzbierał 17 punktów trafiając 13 na 15 rzutów wolnych i miał 8 zbiórek oraz 5 asyst. David Minaya popisał się zaś pierwszym w karierze double-double notując 14 punktów, 11 zbiórek i 3 asysty.

Tomasz Gielo spotkanie rozpoczął w pierwszej piątce i na boisku spędzając 25 minut zdobył 4 punkty (2/4 z gry) oraz miał po jednym bloku i faulu.

W Radford z 19 punktami, 4 zbiórkami i 3 asystami wyróżnił się Jareal Smith.

Skrót meczu oraz zdjęcia można znaleźć na oficjalnej stronie Liberty.

***********************

Nevada wysoko pokonała San Jose State 81:57 przedłużając swoją serię do 10 kolejnych zwycięstw.

Po wyrównanych pierwszych 10 minutach meczu gracze Wolf Pack w przeciągu niecałych 4 minut zanotowali „run” 17:4 wychodząc na pewne 15-punktowe prowadzenie. Ten krótki fragment ustawił przebieg pozostałej części spotkania i przez resztę czasu Nevada tylko kontrolowała wynik, a w drugiej połowie jeszcze bardziej powiększyła swoją przewagę.

Olek Czyż na boisku spędził 26 minut, zdobywając 10 punktów (5/8 z gry), 6 zbiórek, 3 asysty, blok oraz po 2 straty i faule.

Najlepszym gracze meczu był zaś Jerry Evans, który trafiając 5 na 6 rzutów za trzy uzbierał 19 punktów i miał 7 zbiórek. Lider Wolf Pack Deonte Burton tym razem do 14 oczek dodał 7 asyst i 3 zbiórki.

W Spartans z 16 punktami i 5 zbiórkami wyróżnił się James Kinney.