To chyba najbardziej znany mecz finałowy NCAA lat 80-tych. Być może po finałach z roku 1979 najbardziej znane spotkanie w historii. Dzięki czemu? Dzięki jednemu rzutowi debiutanta (freshmana), który przesądził o wyniku spotkania i otworzył drogę do najwspanialszej kariery w historii zawodowego sportu. Nie tylko dlatego to spotkanie było tak niezwykłe. Po wygraniu tego meczu Dean Smith, coach drużyny N.C., stał się pierwszym i do dziś jedynym trenerem, który w jednym roku poprowadził trenowany przez siebie zespól do tytułu mistrza NCAA, mistrza NIT i złotego medalu olimpijskiego. Naprzeciwko Deana stanął nie byle kto, bowiem był to sam John Thompson. Poczatek meczu należał do Patricka Ewinga, freshmana z Georgetown, który nie tylko trafił swoich pięć pierwszych rzutów, ale też zupełnie zastraszył graczy N.C. pod atakowanym koszem. Później obraz gry się zmienił i do głosu doszli gracze North Caroliny, głownie ze świetnie dysponowanymi Jamesem Worthym, zdobywcą 28 pkt (13/17 z gry) oraz freshmanem Michaelem Jordanem zdobywcą 16 pkt. W końcówce meczu poczynania Ewinga wspomógł Erick "Sleppy" Floyd, dzięki czemu graczom Georgetown udało się uzyskać prowadzenie i utrzymać je na 32 sekundy do końca meczu (62 - 61). Wtedy nastąpiła słynna akcja do dziś pokazywana prze telewizje całego świata, jako zaczątek wielkiej kariery Jordana. Na 32 sekundy do końca piłka była w rękach TarHeels. Gracze Georgetown liczyli się głownie z podaniem pod kosz do Worthego lub Perkinsa. Na tej dwójce skupiło się krycie drużyny Hoyas. Piłka niespodziewanie poleciała nad rękoma Perkinsa do niekrytego freshmana Michaela Jordana, a ten trafił swój słynny rzut z wyskoku, zapewniający zwycięstwo swojej drezynie. Był to pierwszy, ale nie ostatni taki rzut MJa. W posiadaniu piłki byli jeszcze gracze Georgetown, ale zgubili ja przy próbie wyprowadzenia (podali w ręce Worthego). North Carolina zdobyła swój pierwszy tytuł od 25 lat. MVP serii finałowej został wybrany James Worthy, późniejsza gwiazda Lakersów i tegoroczny No1 draftu. Gdyby uważniej się przyjżeć graczom z serii pólfinałowej, okaże się że grała tam same legendy NBA i późniejsze pierwsze numery draftów. James Worthy No1- 1982, Michael Jordan No3/1984, Sam Perkins No 4/1984, Patric Ewing No 1/1985, Akkem Olajuwon (Hou) No 1/1984, Clayde Drexler (Hou) No 14/1983, Rodney McCray (Lou) No 3/1983
STATYSTYKI MECZU FINAŁOWEGO:
North Carolina J. Worthy 28 pkt, M. Jordan 16 pkt, 9 zb, S. Perkins 10 pkt, 7 zb, Georgetown P. Ewing 32 pkt, 11 zb, E. Floyd 18 pkt, E. Smith 14 pkt.
Mecze półfinałowe North Carolina - Houston 68 - 63, Georgetown - Louisville 50 - 46. Trener North Carolina - Dean Smith
