Connecticut po raz pierwszy awansowało do Final Four i w finale pokonało bardzie utytułowaną drużynę Duke Blue Devils. Była to dość dotkliwa porażka dla Duke, bowiem zespół ten mógł ustanowić rekord NCA wygrywając 33 mecz z rzędu i, choć to już nie wyczyn rekordowy, zakończyć dekadę lat 90-tych z trzema tytułami na koncie. Na zdobycie mistrzostwa przez Connecticut złożyło się kilka czynników: bardzo dobra gra w obronie, świetna dyspozycja Richarda Hamiltona ( 27 pkt, w tym kilka bardzo ważnych celnych rzutów w samej końcówce meczu) i straty w decydującym momencie najlepszego strzelca Duke, Trajana Langdona. To właśnie on popełnił dwie kluczowe straty w ostatniej minucie meczu gdy ważyły się losy spotkania. Gracze Duke za to trafiali rzuty wolne, najpierw na 54 sekundy przed końcem Williama Avery a na 5.2 sek przed końcem Khalid El-Amin, który zdobył na 24 sekundy przed końcem dwa punkty w wejścia pod kosz. W ostatnich sekundach próbował doprowadzić do dogrywki Langdon ale jego rzut za trzy punkty był niecelny. "Przegraliśmy z lepszym zespołem" - ocenił po meczu Mike Krzyzewski, dla którego był to już ósmy Final 4. Richard Hamilton został wybrany na Most Outstanding Player.
STATYSTYKI MECZU FINAŁOWEGO:
Duke: Langdon 25 pkt, Elton Brand 15 pkt i 13 zb., Avery 11 pkt Connecticut: Hamilton 27 pkt, Moore 13 pkt, El-Amin 12 pkt
